THEMA CGELI. 67 



salventur. Atque (quod caput rei est) spirae istae 

 nil aliud sunt, quam defectiones a motu circular! 

 perfecto, cujus planetae sunt impatientes. Prout enim 

 substantive degenerant puritate, et explication^ ita 

 degenerant et motus. Evenit autem, quernadmodum 

 in celeritate, sublimiores planetae feruntur velocius, 

 humiliores tardius ; ita etiam ut sublimiores planetae 

 propiores conficiant spiras, quaeque circulos propius 

 referant ; humiliores vero, spiras magis disjunctas et 

 hiantes. Deceditur enim perpetuo descendendo 

 magis ac magis, et a flore illo velocitatis, et a per- 

 fectione motus circularis, ordine nusquam perturbato. 

 In eo tamen planetse conspirant (utpote corpora mul- 

 tum retincntia naturae communis, licet aliter differen 

 tia) uthabeant eosdemlimites deflexionis. Neque enim 

 Saturnus intra tropicos remeat, neque Luna extra 

 Tropicos exspatiatur (et tamen de exspatiatione stellae 

 Veneris non negligendum quod ad aliquibus traditum 

 et notatum est), sed universi planetae sive sublimiores 

 sive humiliores, postquam ad tropicos perventum est, 

 se vertunt et retexunt, pertaesi minoris spirae, qualis 

 subeunda foret, si polis magis appropinquarent ; eam- 

 que jacturam motus, veluti destructionem naturae suse, 

 exhorrentes. Utcunque enim in ccelo stellato et 

 stellae prope polos, et stellge circa aequinoctium, or- 

 dines et stationes suas servant, aliae ab aliis in ordi- 

 nemredactae, summa et aequabiliconstantia; planetae 

 nihilominus videntur esse hujusmodi mixtae nature, 

 ut nee breviorem gyrum omnino, nee ampli- 

 orem libenter ferant. Atque ista videntur nobis 

 paulo meliora cirda motus Coelestes, quam raptus et 



