THEMA CGELI. 69 



quern diximus Cosmicum, qui est motus diurnus per 

 spiras intra tropicos. Aut enim attolluntur Stellas 

 altius, et rursus demittuntur humilius, ut sint longius 

 et propius a terra : aut flectunt se et sinuant per 

 latitudinern zodiaci, excurrendo magis ad austrum, 

 aut magis ad borearn, atque efficiendo eos, quos vo- 

 cant, Dracones : aut incitatione atque etiam conse- 

 cutione motus (hrec enim duo conjungimus) variant, 

 gradiendo aliquando celerius, aliquando tardius, ali- 

 quando in progressu, aliquando in regress u, aliquan 

 do etiam stando et morando ; aut ad distantiam 

 aliquam a sole magis aut minus alligantur, et circum- 

 scribuntur. Horum causas et naturas reddemus 

 tantum in genere et per capita ; id enim hoc loco 

 nostrum postulat institutum. Verum ad hoc ut 

 viam prsemuniamus et aperiamus, dicendum aperte 

 quid sentiamus de quibusdam tarn placitis pliilosophi- 

 cis quam hypothesibus astronomicis, et de observa- 

 tionibus etiam astronomorum per varia sncula, ex 

 quibus artem suam instaurant ; quse omnia videntur 

 nobis esse erroris et confusionis plena. Sunt itaque 

 axiomata, sive potius placita nonnulla, qua3 a philo- 

 sophis accepta, et in astronomiam translata, et male 

 credita, artem corruperunt. Simplex autem erit 

 rejectio et judicium nostrum ; neque enim tempus 

 refutationibus terere convenit. Horum primum est, 

 quod omnia supra lunam inclusive sint incorrupti- 

 bilia, neque novas generationes aut mutationes ullo 

 modo patiantur. De quo alibi dictum est, quod sit 

 superstitio et vaniloquium. Verum ex hoc fonte 

 illud ingens malum, quod ex omni anomulia novas 



