DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



CONTEMPLATIO de causis fluxus et refluxus maris, ab 

 antiquis tentata, et deinde omissa, junioribus repetita, 

 et tamen varietate opinionum magis labefactata quam 

 discussa, vulgo levi conjectura refertur ad lunam, ob 

 consensum nonnullum mot us ejusdem cum motu 

 Iuna3. Attamen diligentius perscrutanti vestigia 

 qusedam veritatis se ostendunt, quae ad certiora dedu- 

 cere possint. Itaque, ne confusius agatur, primo 

 distinguendi sunt motus maris, qui licet satis incon 

 siderate multiplicentur a nonnullis, inveniuntur 

 revera tantum quinque ; quorum unus tanquam 

 anomalus est, reliqui constantes. Primus ponatur 

 motus ille vagus et varius (quos appellant) curren- 

 tium ; secundus motus magnus oceani sexhorarius, 

 per quern aqua3 ad littora accedunt et recedunt 

 alternatim bis in die, non exacte, sed cum differentia 

 tali, qua? periodum constituat menstruam. Tertius 

 motus ipse menstruus, qui nil aliud est quam res- 

 titutio motus (ejus quern diximus) diurni ad eadem 

 tempora ; quartus motus semimenstmus, per quern 

 fluxus babent incrementa in noviluniis et pleniluniis, 

 magis quam in dimidiis ; quintus motus semestris, 

 per quern fluxus habent incrementa auctiora et 

 insignia in aequinoctiis. Atque de secundo illo motu 



