76 DE FLUXU ET REFLUXU MA11IS. 



magno oceani sexhorario sive diurno, nobis in prae- 

 sentia sermo est praecipue et ex intentione, de 

 reliquis solummodo in transitu, et quatenus faciant 

 ad hujusce motus explicationem. Primo igitur quod 

 ad motum currentium attinet, dubium non est quin 

 pro eo ac aquae vel ab angustiis premuntur, vel a 

 liberis spatiis laxantur, vel in magis declivia festi- 

 nant, ac veluti effunduntur, vel in eminentiora incur- 

 runt ac inscendunt, vel fundo labuntur aequabili; vel 

 fundi sulcis et inaequalitatibus perturbantur, vel 

 in alios currentes incidunt, atque cum illis se miscent 

 et compatiuntur, vel etiam a ventis agitantur, prae- 

 sertim anniversariis sive statariis, qui sub anni certas 

 tempestates redeunt, aquas ex his et similibus causis 

 impetus et gurgites suos variare, tarn consecutione 

 ipsius motus atque latione, quam velocitate sive 

 mensura motus, atque inde constituere eos quos 

 vocant currentes. Itaque in maribus turn profunditas 

 fossae sive canalis, atque interpositae voragines et 

 rupes submarines, turn curvitates littorum, et ter- 

 rarum prominentise, sinus, fauces, insulas multis 

 modis locatae, et similia, plurima possunt ; atque 

 agunt prorsus aquas, earumque meatus et gurgites 

 in omnes partes, et versus orientem, et versus occi- 

 dentem, austrum versus similiter et septentriones, 

 atque quaquaversurn, prout obices illi aut spatia 

 libera et declivia sita sint et invicem configurentur. 

 Segregetur igitur motus iste aquarum particularis, 

 et quasi fortuitus, ne forte ille in inquisitione, quam 

 prosequimur, obturbet. Neminem enim par est 

 constituere et fundare abnegationem eorum, quae 



