80 DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



inter ipsum fluxum et refluxum, salvet, atque hoc 

 fiat tanta celeritate, videlicet bis in die, ac si terra, 

 secundum vanitatem illam Apollonii, respiraret, 

 atque aquas per singulas sex horasefflaret, ac deinde 

 absorberet, incommodum rnaximurn. Neque mo- 

 veatur quispiam levi experimento, quod putei non- 

 nulli in aliquibus locis mernorentur consensum habere 

 cum fluxu et refluxu maris, unde suspicari quis 

 possit, aquas in cavis terrae conclusas similiter ebul- 

 lire, in quo casu tumor ille ad motum progressivum 

 aquarum referri commode non possit. Facilis enim 

 est responsio, posse fluxum maris accessione sua 

 multa loca cava ac laxa terra? obturare atque op- 

 plere, atque aquas subterraneas vertere, etiam 

 aerem conclusum reverberare, qui serie continuata 

 hujusmodi puteorum aquas trudendo attollere possit. 

 Itaque hoc in omnibus puteis minime fit, nee in 

 multis adeo, quod fieri debuit, si universa massa 

 aquarum naturam haberet ebullientem per vices, et 

 cum gestu maris consensionem. Sed contra raro ad- 

 niodum fit, ut instar miraculi fere habeatur ; quia 

 scilicet hujusmodi laxamenta et spiracula, qua? a 

 puteis ad mare pertingunt, absque obturatione aut 

 impedimento raro admodum inveniantur. Neque 

 abs re est memorare quod referunt nonnulli, in 

 fodinis profundis, non procul a mari sitis, aerem 

 incrassari et suffocationem minari ad tempora fluxus 

 maris ; ex quo manifestum videri possit non aquas 

 ebullire (nullae cum cernuntur), sed aerem retroverti. 

 At certe aliud urget experimentum non contemnen- 

 dum, sed magni ponderis, cui responsio omnino 



