2 DE FLUXU ET UEFLUXU MARIS. 



universum terrarum orbem nobis cognita foret, satis 

 sequis conditionibus istud foedus trahsigi, nempe ut 

 ad horam aliquam certam fiat refluxus in aliquibus 

 partibus orbis, quantum fiat fluxus in aliis. Quamo- 

 brem ex iis, quae diximus, statuatur tandem motus 

 iste fluxus et refluxus esse progressivus. 



Sequitur jam inquisitio ex qua causa, et per 

 quern consensum rerum, oriatur atque exbibeatur iste 

 motus fluxus et refluxus. Omnes enim majores 

 motus (si sunt iidem regulares et constantes) soli- 

 tarn; aut (ut astronomorum vocabulo utamur) ferini 

 non sunt, sed habent in rerum natura cum quibus 

 consentiant. Itaque motus illi, tarn semimenstruus 

 incrementi, quam menstruus restitutionis, con venire 

 videntur cum motu lunae ; semimenstruus vero ille sive 

 aequinoctialis cum motu solis ; etiam sublationes et 

 demissiones aquarum cumapogaeis et perigaeis coeles- 

 tium. Neque tamen continue sequetur (idque homines 

 advertere volumus), quae periodis et curriculo temporis, 

 aut etiam modo lationis conveniunt, ea natura esse su- 

 bordinata, atque alterum alteri pro causa esse. Nam 

 non eo usque progredimur, ut affirmemus motus 

 lunae aut solis pro causis poni motuum inferiorum, 

 qui ad illos sunt analogi ; aut solem et lunam (ut 

 vulgo loquuntur) dominium habere super iltos motus 

 maris (licet hujusmodi cogitationes facile mentibus 

 hominum illabantur ob venerationem ccelestium); sed 

 et in illo ipso motu semimenstruo (si recte advertatur) 

 minim et novum prorsus fuerit obsequii genus, ut 

 a33tus sub noviluniis et pleniluniis eadem patiantur, 

 cum luna patiatur contraria ; et multa alia adduci 



