DR FLUXU ET REFLUXU MARIS. 83 



possint, quse hujusmodi dominationum phantasias 

 destruant, et eo potius rem deducant, ut ex materiae 

 passionibus catholicis, et primis rerum coagmenta- 

 tionibus, consensus illi oriantur, non quasi alterum ab 

 altero regatur, sed quod utrumque ab iisdem origi- 

 nibus et concausis emanet. Veruntamen (utcunque) 

 manet illud quod diximus, naturam consensu gau* 

 dere, nee fere aliquid monodicum, aut solitarium ad- 

 mittere. Itaque videndum de motu fluxus et re- 

 fluxus maris sexhorario, cum quibus aliis motibus 

 ille convenire aut consentire reperiatur. Atque in- 

 quirendum primo de luna, quomodo iste motus cum 

 luna rationes aut naturam misceat. Id vero fieri 

 omnino non videmus, praeterquam in restitutione 

 menstrua: nullo modo enim congruit curriculum 

 sexhorarium (id quod nunc inquiritur) cum curriculo 

 menstruo ; neque rursus fluxus maris passiones 

 lunse quascumque sequi deprehenduntur. Sive enim 

 luna sit aucta lumine, sive diminuta, sive ilia sit sub 

 terra, sive super terram, sive ilia elevetur super hori- 

 zontem altius aut depressius, sive ilia ponatur in 

 meridiano, aut alibi, in nulla prorsus harum consen- 

 tiunt fluxus atque refltixus. 



Itaque, missa luna, de aliis consensibus inqui- 

 ramus. Atque ex omnibus motibus coelestibus con- 

 stat, motum diurnum maxime curium esse, et minimo 

 temporis intervallo (spatio videlicet viginti quatuor 

 horarum) confici. Itaque consentaneum est, motum 

 istum, de quo inquirimus (qui adhuc tribus partibus 

 diurno brevior est) proxime ad eum motum referri, 

 qui est ex coalestibus brevissimus ; sed hoc rem 



