84 DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



minus premit. Illud vero longe magis nos movet, 

 quod ita sit iste motus dispertitus, utad diurni motus 

 rationes respondeat, ut licet motus aquarum sit 

 motu diurno quasi innumeris partibus tardior, tamen 

 sit commensurabilis. Etenim spatium sexhorarium 

 est diurni motus quadrans, quod spatium (ut dixi- 

 mus) in motu isto maris invenitur cum ea differentia, 

 qua3 coincidat in mensuram motus lunae. Itaque 

 hoc nobis penitus insedit, ac fere instar oraculi est, 

 motum istum ex eodem genere esse cum motu 

 diurno. Hoc igitur usi fundamento pergemus inqui- 

 rere reliqua ; atque rem omnem triplici inquisitione 

 absolvi posse statuimus. Quarum prima est, an 

 motus ille diurnus terminis coeli contineatur, aut de- 

 labatur et se insinuet ad inferiora ? Secunda est, an 

 maria regulariter ferantur ab oriente in occidentem, 

 quemadrnodum et coelum ? Tertia, unde et quo- 

 modo fiat reciprocatio ilia sexhoraria aestuum, quae 

 incidit in quadrantem motus diurni, cum differentia 

 incidente in rationes motus lunae ? Itaque quod ad 

 primam inquisitionem attinet, arbitramur motum 

 rotationis sive conversionis ab oriente in occidentem 

 esse motum non proprie coelestem, sed plane cosmi- 

 cum, atque motum in fluoribus magnis primarium, 

 qui usque a summo coelo ad imas aquas inveniatur, 

 inclinatione eadem, incitatione autem (id est, ve- 

 locitate et tarditate) longe diversa; ita tamen ut 

 ordine minime perturbato minuatur celeritate, quo 

 propius corpora accedunt ad globum terrae. Videtur 

 autem primo probabile argumentum sumi posse, 

 quod motus iste non terminetur cum coelo, quia per 



