DE FLUXU ET REFLUXU MARTS. 85 



tantam coeli profunditatem, quanta interjicitur inter 

 coelum stellatum et lunam (quod spatium multo am- 

 plius est, quam a luna ad terram), valeat atque 

 vigeat iste motus, cum debitis decrementis suis ; ut 

 verisimile non sit naturam istiusmodi consensum, per 

 tanta spatia continuatum, et gradatim se remitten- 

 tem, subito deponere. Quod autem res ita se habeat 

 in ccelestibus, evincitur ex duobus, quas aliter se 

 quent ur, incommodis. Cum enim manifestum sit 

 ad sensum, planetas diurnum motum peragere, nisi 

 ponatur motus iste tanquam naturalis ac proprius in 

 planetis omnibus, confugiendum necessarioest vel ad 

 raptum primi niobilis, quod naturae prorsus adversa- 

 tur, aut ad rotationem terras, quod etiam satis 

 licenter excogitatum est, quoad rationes physicas. 

 Itaque in ccelo ita se res habet. Postquam autem a 

 ccelo discessum est, cernitur porro iste motus eviden- 

 tissime in cometis humilioribus, qui, cum inferiores 

 orbe lunae sint, tamen ab oriente in occidentem 

 evidenter rotant. Licet enim habeant motus suos 

 solitarios et irregulares, tamen in illis ipsis confi- 

 ciendis interim communicandis cum motu 33theris et 

 ad eandem conversionem feruntur ; tropicis vero 

 non continentur fere, nee habent regulares spiras, 

 sed excurrunt quandoque versus polos, sed nihilo- 

 minus in consecutione ab oriente in occidentem 

 rotant. Atque hujusmodi motus iste licet magna 

 acceperit decrernenta (cum quo propius descendatur 

 versus terram, eo et minoribus circulis conversio 

 fiat, et nihilominus tardius), validus tamen utique 

 manet, ut magna spatia brevi tempore vincere queat. 



