88 DE FLUXU ET REFLUXU MA1US. 



occidentem. In quo advertendum imprimis, in istis 

 tantum duobus locis maria esse pervia et integrum 

 circulum conficere posse ; cum contra per medios 

 mundi tractus, objectu duplici veteris et novi orbis 

 abscindantur et compellantur (tanquam in ostia 

 fluminum) in duos illos alveos oceanorum gerninorum 

 Atlantic! et Australis, qui oceani exporriguntur inter 

 austrum et septentriones ; quod adiaphorum est ad 

 motum consecutionis ab oriente in occidentem : ut 

 verissime omnino capiatur motus verus aquarum ab 

 istis, quas diximus, extremitatibus orbis, ubi non 

 impediuntur, sed permeant. Atque primum experi- 

 mentum hujusmodi est. Secundum autern tale. 



Supponatur fluxum maris ad ostium freti Herculei 

 fieri ad horam aliquam certam, constat accedere 

 fluxum ad caput Sancti Vincentii tardius, quam ad 

 ostium illud ; ad caput Finis-terrae tardius, quam ad 

 caput Sancti Vincentii ; ad Insulam Regis tardius, 

 quam ad caput Finis-terrae ; ad insulam Hechas 

 tardius, quam ad Insulam Regis ; ad ingressum 

 canalis Anglici tardius, quam ad Hechas ; ad littus 

 Normannicum tardius, quam ad ingressum canalis. 

 Hucusque ordinatim ; ad Gravelingam vero, verso 

 prorsus ordine (idque magno saltu), quasi ad eandem 

 horam cum ostio freti Herculei. Hoc experimentum 

 secundum ad experimentum primum trahimus. Ex- 

 istimamus enim (quemadmodum jam dictum est), in 

 mari Indico, et in mari Scythico veros esse cursus 

 aquarum, ab oriente scilicet in occidentem, pervioset 

 integros ; at in alveis maris Atlantic! atque Australis 

 compulsos et transversos, et refractos ab objectu ter- 



