104 PARMENIDJS, TELESII, 



nas, ilia Democriti et mansit et placuit ; cum Cicero 

 ejus viri ubique summa cum laude mentionem facial, 

 et non ita multo post praeconium illud poetas, qui 

 videtur ex temporis sui judicio (ut solent illi) de eo 

 locutus esse, conscriptum sit et exstet, 



Cujus prudentia monstrat 



Magnos posse viros, t magna exempla daturos, 

 Vervecum in patria crassoque sub aere nasci. 



Juv.. Sat. x. ver. 48. 



Itaque non Aristoteles ant Plato, sed Gensericus et 

 Attila et barbari hanc philosophiam pessum dederunt. 

 Turn enim, postquam doctrina humana naufragium 

 perpessa esset, tabulae istae Aristotelicae et Platonicae 

 philosophiae, tanquam materiae cujusdam levioris et 

 magis inflatae, servatae sunt, et ad nos pervenerunt, 

 dum magis solida mergerentur, et in oblivionem 

 fere venirent. Nobis vero digna videtur Democriti 

 philosophia, quae a neglectu vindicetur, praesertim 

 quando cum auctoritate prisci seculi in plurimis 

 consentiat. Primo itaque describitur Cupido ut 

 persona quaedam ; eique attribuuntur infantia, alae, 

 sagittae, alia, de quibus sigillatim postea dicemus. 

 Sed hoc interim sumimus ; antiquos proposuisse ma- 

 materiam primam (qualis rerum principium esse 

 potest) formatam et dotatam, non abstractam, poten- 

 tialem, informem. Atque certe materia ilia spoliata, 

 et passiva, prorsus human ae mentis commentum 

 quoddam videtur, atque inde ortum, quia intellectui 

 humano ilia maxime esse videntur, quae ipse potissi- 

 mum haurit, et quibus ipse plurimum afficitur. 

 Itaque fit ut formae (quas vocant) magis existere 



