106 PARMEN1DIS, TELESII, 



thupostaton enim est, et per hoc reliqua. At quae 

 dicuntur de materia ilia abstracta, non multo meliora 

 sunt, quam si quis mundum et res ex categoriis et hu- 

 jusmodi dialecticis notionibus, tanquamex principiis, 

 fieri asserat. Parum enim interest, utrum quis mun 

 dum fieri ex materia et forma, et privatione dicat, 

 an ex substantia et qualitatibus contrariis. Sed 

 omnes fere antiqui, Empedocles, Anaxagoras, Anaxi- 

 menes, Heraclitus, Democritus, de materia prima 

 in caeteris dissidentes, in hoc convenerunt, quod ma- 

 teriam activam, forma nonnulla, et for mam suam 

 dispensantem, atque intra se principium motus ha- 

 bentem, posuerunt. Neque aliter cuiquam opinari 

 licebit, qui non experientia? plane desertor esse velit. 

 Itaque hi omnes mentem rebus submiserunt. At 

 Plato mundum cogitationibus, Aristoteles vero etiam 

 cogitationes verbis, adjudicarunt ; vergentibus etiam 

 tumhominum studiis ad disputationes et sermones,et 

 veritatis inquisitionem severiorem missam facientibus. 

 Quare hujusmodi placita magis toto genere repre- 

 hendenda, quam proprie confutanda, videntur. Sunt 

 enim eorum, qui multum loqui volunt, et parum 

 scire. Atque abstracts ista materia est materia 

 disputationum, non universi. Verum rite et ordine 

 philosophanti, natura3 plane facienda est dissectio non 

 abstractio (qui autem secare earn nolunt, abstrahere 

 coguntur), atque omnino materia prima ponenda est 

 conjuncta cum forma prima, ac etiam cum principio 

 motus primo, ut invenitur, Nam et motus quoque 

 abstractio infinitas phantasias peperit, de animis, 

 vitis, et similibus, ac si iis per materiam et formam 



