116 PARMENIDIS, TELESII, 



Ut enim illi materiam potentialem et phantasticam 

 ex toto, ita et isti ex parte introducunt. Ponunt 

 etiam materiam quoad aliquid (principium illud 

 nempe suum) formatam et actualem ; quoad reliqua 

 tan turn potentialem. Neque aliquid lucri fieri per 

 istud genus principii unici videtur, magis quam per 

 illud materias abstracts ; nisi quod habetur aliquid 

 quod obversetur ad intellectum humanum, in quo 

 cogitatio humana magis defigatur et acquiescat, et 

 per quod notio principii ipsius paulo plenior sit, re- 

 liquorum omnium abstrusior, et durior. Sed scilicet 

 ilia aetate praedicamenta regnum non acceperant, ut 

 potuisset principium illud naturae abstracts latere 

 sub fide et tutela praedicamenti substantiae. Itaque 

 nemo ausus est confingere materiam aliquam plane 

 phantasticam, sed principium statuerunt secundum 

 sensum, aliquod ens verum ; modum autem ejus 

 dispensandi (liberius se gerentes) pbantasticum. 

 Nihil enim inveniunt, imo nee comminiscuntur, quo 

 appetitu aut stimulo, aut qua ratione, via, aut ductu, 

 istud principium suum a se degeneret, et rursus se 

 recipiat. At cum tanti appareant per universum 

 contrariorum exercitus, densi, rari, calidi, frigidi, 

 lucidi, opaci, animati, inanimati ; et aliorum pluri- 

 morum quas se invicem oppugnant, privant, peri- 

 munt ; haec omnia ab uno quopiam rei materiatae 

 fonte manare putare, neque tamen ullum ejus rei 

 modum ostendere, speculationis cujusdam attonitae 

 videtur, et inquisitionem deserentis. Nam si de re 

 ipsa per sensum constaret, ferendum esset, licet 

 modus esset in obscuro ; rursus si modus vi rationis 



