136 PARMEN1DIS, TELESII, 



ejus copia, quam terrain et quae entia in qualia inver- 

 tat, minime inquirendum videtur, ut quod homini 

 nulla (ut nobis videtur) innotescere queat ratione. 

 Qui enim vel caloris vires, et calorem ipsum veluti 

 in gradus partiri, vel materiae, cui inditus est, copi- 

 am quantitatemque distincte percipere, et certis 

 determinatisque caloris viribus copiaaque, certam 

 materiaB quantitatem, dispositionemque, certasque 

 actiones, aut centra, certaa materise quantitati, certis- 

 que actionibus certam determinatamque caloris 

 copiam assignare liceat ? Utinam id otio fruentes et 

 perspicaciore praaditi ingenio, et quibus in summa 

 tranquillitate rerum naturam perscrutari licuerit, 

 assequantur : ut homines non omnium modo scientes, 

 sed omnium fere potentes fiant!&quot; honestius paulo 

 quam solent ejus adversarii, qui quicquid artes, quas 

 ipsi pepererunt, non assequuntur, id ex arte omnino 

 impossibile statuunt, ut nulla ars damnari possit, 

 cum ipsa et agat et judicet. Restat tertium quod 

 erat, subactionis videlicet modus. Hoc triplici dog- 

 mate absolvit Telesius. Primum est, id quod antea 

 a nobis obiter est notatum, nullam prorsus symboli- 

 zationem intelligi (ut in peripateticorum doctrina), 

 per quam res tanquam concordia quadam foveantur 

 et conspirerit. Omnem enim generationem, atque 

 adeo omnem effectum in corpore naturali, victoria et 

 praedominantia, non pacto aut federe transigi. Id 

 quod novum non est, cum etiam Aristoteles in doc 

 trina Empedoclis hoc ipsum notaverit. Quod scilicet 

 cum Empedocles litem et amicitiam, rerum principia 

 efficientia statuisset, tamen in explicationibus suis 



