ET DEMOCRITI PHILOSOPHIA. 145 



occurrit, complura disserimus, quae ad sequentium 

 sectarum (de quibus postmodum tractandum erit) 

 redargutionem transferri possint, ne saepius eadem 

 dicere sit necesse. Sunt enim errorum (licet diver- 

 sorum) fibrae miris modis inter se implicatae et 

 intextae, quae tamen saepenumero una redargutione, 

 tanquam falce, demeti et succidi possint. Verum, 

 ut occoepimus dicere, videndum quales inveniantur 

 in rebus virtutes et actiones, quae ad calidum et 

 frigidum nullo rerum consensu, aut ingenii violentia, 

 trahi possint. Primo itaque sumendum quod a 

 Telesio datur, materiae summam aeternum con- 

 stare, nee augeri, aut minui. Hanc ille dotem, qua 

 materia se servat et sustinet, transmittit ut passi- 

 vam, et tanquam ad rationem quanti potius quam 

 ad formam et actionem pertinentem, ac si nihil opus 

 esset earn calori et frigori deputare, quae agentium 

 tantum formarum, et virtutum fontes ponuntur ; 

 materiam enim non simpliciter, sed omni agente 

 virtute destitui et exui. Atque haec asseruntur 

 magno mentis errore, et prorsus mirabili, nisi quod 

 consensus atque opinio pervulgata et inveterata mi- 

 raculum tollit. Nil enim simile fere inter errores 

 reperitur, quam ut quis virtutem istam materiae 

 inditam (per quam ipsa se ab interitu vindicat, adeo 

 ut minima quaeque materiae portio, nee universa 

 mundi mole obrui, nee omnium agentium vi et 

 impetu destrui, aut ullo modo annihilari, et in 

 ordinem redigi queat, quin et spatii nonnihil occupet, 

 et renitentiam servet cum dimensione impenetrabili, 

 et ipsa vicissim aliquid moliatur, nee se deserat) 

 VOL. 11. L 



