148 PARMENIDIS, TELESII, 



templationis plenae et fixae impatientiam. Quaestio 

 vero ista (ex maxima arduis) quousque detur va 

 cuum, et ad quae spatia fieri possit seminum vel 

 coitio vel distractio, et quid sit in hoc genere per- 

 emptorium, et invariable, ad locum ubi de vacuo 

 tractandum erit, rejicimus. Neque enim multum 

 interest ad id quod nunc agitur, utrum natura 

 vacuum penitus respuat, an entia (ut emendatius se 

 loqui putat Telesius) mutuo contactu gaudeant. 

 Illud enim planum facimus, istam sive vacui fugain, 

 sive contactuscupidinem,nullomodoa calido etfrigido 

 pendere, nee a Telesio ipsi adscribi, nee ex rerum 

 ulla evidentia illis adscribi posse ; cum materia loco 

 mota aliam prorsus materiam trahat, sive ilia sit 

 calida sive frigida, sive liquida sive sicca, sive dura 

 sive mollis, sive arnica sive inimica, adeo ut corpus 

 calidum corpus gelidissimum citius attraxerit ut ei 

 adsit, quam se ab omni corpore disjungi et deseri 

 patiatur. Nam vinculum materiae fortius est, quam 

 dissidium calidi et frigidi. Et sequacitas materiae 

 non curat diversitatem formarum specialium ; itaque 

 nullo modo haec virtus nexus ab illis principiis calidi 

 et frigidi. Sequuntur virtutes duae invicem oppositae, 

 quae regnum hoc principiorum (ut videri possit) ad 

 calidum et frigidum detulerunt, sed jure male 

 enucleato ; eas dicimus, per quas entia se aperiunt 

 et rarefaciunt, dilatant et expandunt, ita ut majus 

 spatium occupent, et se in majorem sphaeram con- 

 jiciant ; aut rursus se claudunt et condensant, 

 coarctant et contrahunt, ita ut spatiis decedant, et in 

 minorem sphaeram se recipiant. Ostendendum itaque 



