ET DEMOCfUTI PHILOSOPHIA. 151 



vatione, ut in reliquis, aut nugantur homines aut 

 plane aberrant. Schola enim communis satis habet, 

 si motum naturalem a violento distinguat ; et gravia 

 deorsum, levia sursum ferri ex motu naturali pro- 

 nuntiet. Verum parum proficiunt ad philosophiam 

 hujusmodi speculationes. Ista enim natura, ars, vio- 

 lentia, compendia verborum sunt, et nugae. De- 

 buerunt autem hunc motum non tantum ad naturam 

 referre, sed etiam affectum et appetitum particu- 

 larem et proprium corporis naturalis in hoc ipso 

 motu quaerere. Sunt enim et alii motus complures 

 naturales ex passionibus rerum longe diversis. Ita- 

 que res secundum differentias proponenda est. 

 Quin et ipsi illi motus, quos violentos appellant, 

 magis secundum naturam appellari possint, quam 

 iste quern vocant naturalem; si sit illud magis 

 secundum naturam quod est fortius, aut etiam 

 quod est magis ex ratione universi. Nam motus 

 iste adscensus et descensus, non admodum impe- 

 riosus est, nee etiam universalis, sed tanquam 

 provincialis et secundum regiones ; quin et aliis mo- 

 tibus obsequens et subjectus. Quod vero gravia 

 deorsum ferri aiunt, levia sursum, idem est ac si 

 dicerent, gravia esse gravia, levia levia. Quod enim 

 praedicatur, id ex vi ipsa termini in subjecto assumi- 

 tur. Si vero per grave densum, per leve rarum 

 intelligunt, promovent nonnihil, ita tamen ut ad ad- 

 junctumet concomitans, potius quam ad causam, rem 

 deducant. Qui vero gravium appetitum ita expli- 

 cant, ut ad centrum terras ilia ferri contendant, levia, 

 ut ad circumferentiam et ambitum cceli, tanquam 



