154 PARTIS INSTAUKATIONIS SECUND^E 



inquam) auxilia etprassidia intellectui parat et molitur. 

 Differt autem nostra a logica vulgar!, turn aliis rebus, 

 turn praecipue tribus ; videlicet initiis inquirendi, ordine 

 demonstrandi, atque fine et officio. I^am et inqui- 

 sitionis initium altius sumit, ea subjiciendo examini, 

 quae logica vulgaris veluti ex fide aliena, et auctori- 

 tate casca recipit, principia, notiones primas, atque 

 ipsas informationes sensus; et ordinem demonstrandi 

 plane invertit, propositiones et axiomata ab historia 

 et particularibus ad generalia, per scalam adscenso- 

 riam, continenter subvebendo et excitando, non pro- 

 tinus ad principia, et magis generalia advolando, 

 atque ab illis medias propositiones deducendo et de- 

 rivando. Finis autem hujus scientist est, ut res et 

 opera, non argumenta et rationes probabiles, inve- 

 niantur et judicentur. Quare institutum hujus libri 

 secundi hujusmodi est. Nunc distributionem ejus- 

 dem similiter proponemus. Quemadmodum in ge- 

 neratione luminis requiritur, ut corpus lumen recep.- 

 turum poliatur, atque deinde in debito ad lucem situ, 

 sive conversione ponatur, antequam lucis ipsius fiat 

 immissio ; prorsus ita est operandum. Primo enim 

 mentis area aBquanda, et liberanda ab eis, quge hac- 

 tenus recepta sunt ; turn conversio mentis bona et 

 congrua facienda est ad ea, quae afferuntur; pos- 

 tremo menti praeparatae inform atio exhibenda. Atque 

 pars destruens triplex est, secundurn triplicem natu- 

 ram idolorum, quae mentem obsident. Ilia enim aut 

 adscititia sunt, idque dupliciter, nimirum quaa im- 

 rnigrarunt in mentem eamque occuparunt, vel ex 

 philosophorum placitis atque sectis, vel rursus ex 



