DELINEATIO ET ARGUMENTUM. 155 



perversis legibus et rationibus demonstrationum ; 

 aut ea quas menti ipsi et substantiae ejus inhserentia 

 sunt atquae innata. Sicut enim speculum inasquale 

 veros rerum radios ex sectione propria -immutat : 

 ita et mens, quando a rebus per sensum patitur, in 

 motibus suis expediendis, haudquaquam optima fide, 

 rerum naturae suam naturam inserit et immiscet. 

 Itaque primus imponitur labor, lit omnis ista militia 

 theofiarum, qua; tantas dedit pugnas, mlttatur ac 

 relegetur. Accedit labor secundus, ut mens a pravis 

 demonstrationum vinculis solvatur. Hunc excipit 

 tertius, ut vis ista mentis seductoria coerceatur, 

 atque idola innata vel evellantur, vel, si evelli. non 

 possint, ita tainen indicentur, atque pernoscantur, ut 

 variationes restitui possint. Inutilis enim et fortasse 

 damnosa fuerit errorum in philosophiis demolitio et 

 destructio, si ex prava complexione mentis novi erro 

 rum surculi, et fortasse magis degeneres, pullulave- 

 rint ; neque prius absistendum, quam omnis spes 

 praecidatur, ex usu rationis communi, aut ex vulgaris 

 logics prassidiis et auxiliis, philosophies absolvendae,. 

 aut majorem in modum amplificandae ; ne forte er- 

 rores non abjiciamus, sed permutemus. Itaque pars 

 ista, quam destruentem appellamus, tribus redargu- 

 tionibus absolvitur ; redargutione philosophiarum ; 

 re&amp;lt;Jargutione demonstrationum ; et redargutione ra 

 tionis humanae nativae. Neque nos fugit, absque 

 tanto motu accessiones non parvas ad scientias a 

 nobis fieri potuisse, atque aditu fortasse ad laudem 

 molliore. Verum nos nescii quando haec alicui alii 



