156 PARTIS INSTAURATIONIS SECUNOK 



in mentem ventura sint, fidem nostram in integrum 

 liberare decrevimus. 



Post aream mentis aequatam, sequitur ut mens 

 ponatur in conversione bona, et veluti in adspectu 

 benevolo ad ea quag proponemus. Cum enim in re 

 nova valeat ad praejudicium, non solum praeoccupatio 

 fortis opinionis veteris, verum etiam praeceptio sive 

 praafiguratio falsa rei, quae affertur, etiam huic malo 

 remedium adhibendum est, atque mens non tantum 

 vindicanda, sed et praeparanda. Ea praeparatio nihil 

 aliud est quam ut verae babeantur de eo, quod addu- 

 cimus, opiniones, ad tempus tantummodo, et tan- 

 quam usurariae, donee res ipsa pernoscatur. Atque 

 hoc in eo fere situm est, ut pravae et sinistrae suspi- 

 ciones, quales ex praenotionibus receptis (veluti ex 

 atra bile quadam epidemica) mentes bominum subi- 

 turas facile conjicimus, arceantur atque intercipian- 

 tur, quod ait ille : 



&quot; ne qua 

 Occurrat facies inimica, atque omnia turbet.&quot; 



Primo igitur si quis ita cogitet, occnlta naturae ve 

 luti signo divino clausa manere, atque ab humana 

 sapientia interdicto quodam separari, dabimus ope- 

 ram ut haec opinio infirma atque invida tollatur, 

 eoque rem perducemus, simplici veritate freti, ut non 

 solum ne qua oblatret superstitio, verum etiam ut 

 religio in partes nobis accedat. Rursus si cui bu- 

 jusmodi quippiam in mentem veniat opinari, magnam 

 illam et solicitam moram in experientia, et in mate- 

 riae et rerum particularium undis, quam hominibus 



