DELINEATIO ET ARGUMENTUM. 157 



imponemus, mentem veluti in Tartarum quendam 

 confusionis dejicere, atque ab abstractae sapientiae 

 serenitate et tranquillitate, ut a statu multo divi- 

 niore, submovere, docebimus, atque in perpetuum, 

 ut speramus, stabiliemus (non sine rubore, ut existi- 

 mamus, omnis scholae, quae meditationibus inanibus 

 atque ab omni essentia desertissimis apotheosin quan- 

 dam attribuere non veretur), quantum inter divinae 

 mentis ideas et bumanae mentis idola intersit. Quin- 

 etiam illis, quibus, in contemplationis amorem effusis, 

 frequens apud nos operum mentio asperum quiddam 

 atque ingratum et mecbanicum sonat, monstrabimus 

 quantum illi desideriis suis propriis adversentur, cum 

 puritas contemplationum, atque substructio et inven- 

 tio operum prorsus eisdem rebus nitantur, ac simul 

 perficiantur. Adhuc si quis baesitet, atque istam sci- 

 entiarum ab integro regenerationem, ut rem sine 

 exitu, et vastam, et quasi infinitam accipiat, osten- 

 demus earn contra censeri debere potius errorum et 

 vastitatis terminum et verum finitorem ; atque 

 planum faciemus, inquisitionem rerum particularium 

 justam et plenam, demptis individuis, et gradibus 

 rerum, et varationibus minutis (id quod ad scientias 

 satis est), atque inde debito modo excitatas notiones 

 sive ideas, rem esse multis modis magis finitam, et ha- 

 bilem,&quot;et comprehensibilem, et sui certam, et de eo, 

 quod confectum est, atque eo, quod superest, gnaram, 

 qmam speculationes et meditationes abstractas, qua- 

 rum revera null us est finis, sed perpetua circulatio 

 volutatio, et trepidatio. Atque etiamsi quis sobrius 

 (ut sibi videripossit), et civilis prudentiae diffidentiam 



