DELINEATIO ET ARGUMENTUM. 159 



atque exercitum fuisse. In qua parte etiam illud 

 opportune ad spern solido argumento fovendam pate- 

 bit, nimirum licet vera ilia naturae interpretatio, quam 

 molimur,merito maxime difficilis, tamen multo maxi- 

 mamdifrlcultatis parte m in iis subesse, quag in potesta- 

 te nostra sunt, atque corrigi possunt, non in iis, quaa 

 extra potestatem nostram sita existunt ; in mente (in- 

 quam), non in rebus ipsis, aut in sensu. Quod si cui su- 

 pervacua videatur accurata ista nostra, quam adhibe- 

 mus ad mentes praaparandas, diligentia, atque co- 

 gitet hoc quiddam esse ex pompa, et in ostentatio- 

 nem compositum, itaque cupiat rem ipsam, missis 

 ambagibus et praestructionibus, simpliciter exhiberi ; 

 certe optabilis nobis foret (si vera esset) hujusmodi 

 insimulatio. Utinam enim tarn proclive nobis esset 

 difficultates et impedimenta vincere, (Juam fastum 

 inanem et falsum apparatum deponere. Verum hoc 

 velimus homines existiment, nos baud inexplorato 

 viam in tanta solitudine inire, pragsertim cum argu- 

 mentum hujusmodi prae manibus habeamus, quod 

 tractandi imperitia perdere, et veluti exponere nefas 

 sit. Itaque ex perpenso et perspecto tarn rerum 

 quam animorum statu, duriores fere aditus ad homi- 

 num mentes, quam ad res ipsas, invenimus, ac tra- 

 dendi labores inveniendi laboribus baud multo levio- 

 res experimur, atque, quod in intellectualibus res 

 nova fere est, morem gerirnus, et tarn nostras co- 

 gitationes quam aliorum simul bajulamus. Omne 

 enim idolum vanum arte, atque obsequio, ac debito 

 accessu subvertitur ; vi, et contentione, atque incur- 

 signe subita et abrupta efferatur. Neque hoc ideo 



