160 PARTIS INSTAURATIONIS SECUNDjE 



tantum fit, quod homines vel admiratione auctorum 

 captivi, vel propria fiducia tumidi, vel assuetudine 

 quadam renitentes, se sequos praebere nolint. Si 

 quis libentissime sibi aequitatem imperare voluerit, 

 atque omne praejudicium veluti ejuraverit, tamen 

 et tali mentis dispositioni neutiquam propterea fi- 

 dere oporteret. Nemo eriim intellectui suo ex ar- 

 bitrio voluntatis suae imperat, neque philosophorum 

 (ut prophetarum) spiritus philosophis subjecti sunt. 

 Itaque nori aliorum agquitas, aut sinceritas, aut faci- 

 litas, sed nostra propria cura atque morigeratio et 

 insinuatio nobis praesidio esse possit. Qua in re ac- 

 cedit et alia quaedam difficultas ex moribus nostris 

 haud parva, quod constantissimo decreto nobis ipsi 

 sancivimus, ut candorem nostrum et simplicitatem 

 perpetuo retineamus, nee per vana ad vera aditum 

 quseramus, sed ita obsequio nostro moderemur, ut 

 tamen non per artificium aliquod vafrum, aut im- 

 posturam, aut aliquid simile imposturae, sed tantum- 

 modo per ordinis lumen, et per novorum super sani- 

 orem partem veterum solertem insitionem, nos nos- 

 trorum votorum compotes fore speremus. Itaque 

 eo redimus, ut hanc praemuniendi diligentiam mi- 

 norem potius pro tantis difficultatibus, quam minus 

 necessariam esse judicemus. Missa autem jam parte 

 praeparante, ad partem informantem veniemus, atque 

 artis ipsius, quam adducimus, figuram simplicem et 

 nudam proponrmus. 



Quae ad intellectum perficiendum ad interpreta- 

 tionem naturae faciunt, dividuntur in tres ministra- 

 tiones, minis trationem ad sensum, ministrationem 



