DEL1NEATIO ET ARGUMENTUM. 171 



Gallos venisse in manibas cretam tenentes, qua di- 

 versoria notarent, non anna, quibus perrurnperent ; 

 similem quoque inventorum nostrorum et rationem 

 et successum animo prsecipirnus ; nimirum ut potius 

 animos hominum capaces et idoneos seponere et 

 subire possint, quam contra sentientibus molesta 

 sint. Vermn in hac parte, de qua jam loquimur, 

 qua? ad redargutionem pbilosopbiarum pertinet, feli- 

 citer sane levati sumus, casu quodam opportune et 

 mirabili.* Nam dum ha?c tractarem, intervenit ami- 

 cus meus quidam ex Gallia rediens, quem cum salu- 

 tassem, atque ego ilium, ille me de rebus nostris 

 familiariter interrogassemus : Tu vero, inquit, vacuis 

 tuis ab occupationibus civilibus intervallis, aut saltern 

 remittentibus negotiis, quid agis ? Opportune, in- 

 quam, nam ne nil me agere existimes, meditor instau- 

 rationem philosophise, ejusmodi, qua? nihil inanis aut 

 abstract! habeat, quaeque vitae humanaa conditiones 

 in melius provebat. Honestum profecto opus, in- 

 quit : et quos socios babes ? Ego certe, inquam, 

 profecto nullos: quin nee quenquam habeo, quo- 

 cum familiariter de hujusmodi rebus colloqui possim, 

 ut me saltern explicem et exacuam. Durae inquit, 

 partes tuae sunt : et statim addidit, atque tamen 

 scito haac aliis curse esse. Turn ego laetatus: Guttula, 

 inquam, me aspersisti, atque animam reddidisti. Ego 

 enim anum quandam fastidicam non ita pridem con- 

 veni, quaa mihi nescio quid obmurmurans, vaticinata 

 est, fcetum meum in solitudine periturum. Vis, in- 

 quit, ut tibi narrem quae mihi in Gallia circa hujus- 



* Qusc abhinc sequuntur, in priori editione tractatulum fa- 

 ciunt, cui titulus Redargutio Philosophiarum. 



