178 PHENOMENA UNIVERSI. 



cum nobis Deus animum indiderit qui se rebus 

 submittere sciat, quique ex merit! conscientia et 

 successus fiducia speciosa libens praetereat ; earn 

 etiam partem operis nobis desumpsimus, quam ex- 

 istimamus alium quemquam aut in universum fu- 

 gere, aut non pro instituto nostro tractare voluisse. 

 Circa hoc autem duo sunt, de quibus homines et 

 alias, et nunc praecipue cum ad rem ipsam accingi- 

 mur, monitos volumus. Primo, ut mittant illam 

 cogitationem, quae facile hominum mentes occupat 

 et obsidet, licet sit falsissima et perniciosissima, earn 

 videlicet, quod rerum particularium inquisitio infi- 

 nitum quiddam sit et sine exitu: cum illud verius 

 sit, opinionum et disputationum modum nullum 

 esse, sed phantasias illas ad perpetuos errores et 

 infinitas agitationes damnari ; particularia autem et 

 informatiories sensus (demptis individuis et rerum 

 gradibus, quod inquisition! veritatis satis est) com- 

 prehensionem pro certo, nee earn sane vastam aut 

 desperatam, patiuntur. Secundo, ut homines sub- 

 inde meminerint quid agatur, atque cum inciderint 

 in complures res vulgatissimas, exiles, ac specie 

 tenus leves, etiam turpes, et quibus (ut ait ille) 

 honos praefandus sit, non arbltrentur nos nugari, aut 

 mentem humanam inferius, quam pro dignitate sua, 

 deprimere. Neque enim ista propter se quaesita 

 aut descripta sunt, sed nulla prorsus alia patet 

 intellectui humano via, neque ratio operis aliter 

 cbnstat ; nos siquidem conamur rem omnium maxime 

 seriam, et humana mente dignissimam, ut lumen 

 naturae purum et mimme phantasticum (cujus no- 



