PHENOMENA UNIVERSI. 181 



admirandis adjungentes, atque utilissimis quibusque 

 maxime inhserentes. 



Atque a phaenomenis aetheris ordiri solennius fo- 

 ret. Nos autem nil de severitate instituti nostri 

 remittentes, ea anteferemus, quse naturam consti- 

 tuunt et referunt magis communem, cujus uterque 

 globus est particeps. Ordiemur vero ab historia 

 corporum, secundum earn differentiam, quae videtur 

 simplicissima ; ea est copia aut paucitas materiae in- 

 tra idem spatium, sive eandem circumscriptionem, 

 contents et exporrectae. Nam cum ex pronuntiatis 

 de natura nil verius sit, quam propositio ilia gemella, 

 ex nihilo nihil fieri, neque quicquam in nihilum re- 

 digi, sed quantum ipsum naturae, sive materiae sum- 

 mam universalem perpetuo manere et constare, et 

 neutiquam augeri aut minui : etiam illud non mi 

 nus certum, tametsi non tarn perspicue notatum, aut 

 assertum sit (quicquid homines de potentia materiae 

 aaquabili ad formas fabulentur), ex quanto illo ma 

 teriae, sub iisdem spatiorum dimensionibus, plus et 

 minus contineri, pro corporum diversitate a quibus 

 occupantur, quorum alia magis compacta, alia magis 

 extensa sive fusa, evidentissime reperiuntur. Neque 

 enim parem materiae portionem recipit vas aut con- 

 cavum aqua et aere impletum ; sed illud plus, istud 

 minus. Itaque si quis asserat, ex pari aeris con- 

 tento, par aquae contentum effici posse ; idem est, ac 

 si dicat, aliquid fieri posse ex nihilo. Nam quod 

 deesse supponitur ex materia, id ex nihilo suppleri 

 necesse foret. Rursus si quis asserat, par contentum 

 aquae in par contentum aeris posse verti, idem est, 



