PHENOMENA UNIVERSI. 191 



reperiantur quandoque in granis et parvis portioni- 

 bus quasi a natura perfecta, et fere pura ; quod nulli 

 fere aliorum metallorum contingit, quae necesse ha- 

 bent ut per ignem purgentur, et coe ant ; cum tamen 

 haec duo, quorum coitio longe maxima est et veris- 

 sima, id a natura quandoque absque ignis beneficio 

 consequantur. 



In inquisitione de re metallica ac de natura lapi- 

 dum attendatur parum, quae sint ea metalla, quae 

 solent esse caeteris depressiora, et magis in profundo 

 sita, si quae hujus rei norma sit et experimentum 

 constans ; in quo tamen ipso ratio habenda est re- 

 gionis in qua fodinae sunt, an ipsa fuerit terra alta, 

 an terra humilis. Similiter de lapidibus et gemmis, 

 crystallis, an natura lapidea penetret terram tam 

 profunde, quam metallica, an potius in supe^ficie 

 haBreat, quod magis existimamus. 



Sulphur, quem patrem metallorum esse commu- 

 nis est opinio, licet a peritioribus fere repudiata., aut 

 ad sulphurem quendam naturalem non communem 

 translata, habet coacervationem materiae, omni me- 

 tallo, etiam lapidibus et terris robustioribus, inferio- 

 rem ; scilicet denariorum 2. et granorum 2. neque 

 id tamen obstat (si caetera convenient), quin cum 

 mercurio confusum, propter ejusdem eximiam gravi- 

 tatem, pondera omnium metallorum pro ratione 

 temperamenti reddere posset, praeter pondus auri. 



Efficiens coitionis in corporibus ad coacervatio 

 nem non semper spectatur. Nam vitrum, quod coit 

 per ignem acrem et fortem, praeponderat crystallo, 

 quod nativum est, et educitur sine igne aut evident! 



