HISTORIA SONI ET AUDITUS. 227 



cum non multum pendeat ex prima directione ; item 

 tarn placide absque ullo motu evidenti, probato vel 

 per flarnmam, vel per plumas, et festucas, vel alio 

 quovis modo; ut durum plane videatur, soniformam 

 esse aliquam elisionem vel molum manifestum loca- 

 lem aeris, licet hoc efficientis vices habere possit. 



Quandoquidem sonus tarn subito generetur, et 

 continue pereat, necesse videtur ut aut generatio 

 ejus aerem de sua natura paulum dejiciat, atque 

 interitus ejus eum restituat, ut in compressionibus 

 aquarum, ubi corpus in aquam injectum complures 

 circulos efficiat in aquis, qui proveniunt ex aqua 

 primum compressa, deinde in suam consistentiam 

 et dimensionem se restituente (id quod motum liber- 

 tatis appellare consuevimus) ; aut contra, quod 

 generatio soni sit impressio grata et benevola, quae 

 se insinuat aeri, et ad quam libenter aer se excitat, 

 et interitus ejus sit a vi aliqua inimica, quae ae rern 

 eo motu atque impressione diutius frui non sinit; 

 ut in generatione ipsius corporis flammae, in qua 

 generatio flammas videtur fieri alacriter, sed ab acre 

 etinimicis circumfusis cito destrui. 



Fistulatio, quae fit per os absque aliqua admota 

 fistula, possit effici sugendo anbelitum versus in- 

 teriora palati, non solum extrudendo anhelitum ad 

 extra. Atque plane omnis sorbitio aeris ad interius 

 dat sonum nonnullum. Quod dignum admodum 

 notatu videatur : quia sonus generatur in contrarium 

 motus manifesti aeris, ut prima aeris impulsio videatur 

 plane efficiens remotum, nee sit ex forma soni. 



Similiter si accipiatur vitreum ovum, atque per 



