HISTORIA SONI ET AUDITUS. 231 



corporis duri ad aerem requiritur durities corporis, 

 et citus motus ; et interdum communicatio cum con- 

 cavo, ut in cithara, lyra, flagellatione aeris, etc. At 

 in percussione corporis duri ad corpus durum minus 

 requiritur concavum, aut celer motus. 



Fabulantur de pulvere pyrio albo, qui praestaret 

 percussionem absque sono. Certum est nitrum, 

 quod est album, ad exsufflationem plurimum valere, 

 ita tamen ut pernicitas incensionis et percussionem 

 et sonum multum promoveat : cita autem incensio 

 ex carbone salicis maxime causatur, qui est niger. 

 Igitur si fiat compositio ex sulphure et nitro et ex 

 modico camphorae, fieri potestut incensio sit tardior, 

 et percussio non ita vibrans et acuta : unde multum 

 possit diminui de sono ; sed etiam cum jactura in 

 fortitudine percussionis. De hoc inquiratur ulterius. 



DE DURATIONE SONI, ET EJUS INTER1TU ET 

 EXSTINCTIONE. 



DURATIO soni campana& percussa3 aut chordae, 

 qui videtur prolongari et sensim exstingui, non pro- 

 venit utique a prima percussione : sed trepidatio 

 corporis percussi generat in acre continenter novum 

 sonum. Nam si prohibeatur ilia trepidatio, et sis- 

 tatur campana aut chorda, perit cito sonus ; ut fit 

 in espinettis, ubi si dimittitur spina, ut chordam 

 tangat, cessat sonus. 



Campana pensilis in ae re longe clariorem et 

 diuturniorem reddit sonum, licet percutiatur malleo 

 ad extra, quam si staret fixa, et similiter malleo per 

 cutiatur. Atque de diuturniore sono reddita est jam 



