236 HISTORIA SONI ET AUD1TUS. 



subter aquam, praesertim profundiorem : atque in- 

 quiratur plane utrumque ; non tantum utrum au- 

 diant sonum aliquem de supra, qui editur in acre ; 

 sed etiam utrum audiant percussionem corporis 

 aquae intra aquam, ubi non est aer. Expertus hoc 

 sum in balneo; demittebatur situla bene capax ; ita 

 autem demittebatur ore inverse in aequilibrio, ut 

 omnino in concavo suo deferret secum aerem subter 

 aquam ad altitudinem palmae unius ; atque ad liunc 

 modum tenebatur situla manibus depressa, ne ever- 

 teretur aut resurgeret : turn urinator inserebat ca- 

 put in concavum situlae, et loquebatur : exaudiebatur 

 vox loquentis ; etiam sermo intelligebatur articulatim, 

 sed mirum in modum acutus, et instar sibili fere, 

 qualis in puparum ludo vox exaudiri solet. 



Inquiratur illud exacte, ut reddatur omnino 

 posit ivum, utrum possit gencrari sonus, nisi sit aer 

 inter percutiens et percussum corpus. Veluti demit- 

 tantur duo lapilli pensiles per filum in pel vim aquae 

 vel flumen, et agitentur ut pcrcutiant se invicem in 

 medio aqua?; velmittatur forceps apertusin medium 

 aqua?, et ibi claudatur : et notetur utrum edat 

 sonum, et qualem. Equulem existimo urinatores, 

 cum natant, subter aquam non edere sonum ; nisi 

 fortassis aliquis esse possit per successionem motus 

 ad superficicm aquae, atque inde percutiente aqua 

 aerem. 



Dubium non est, quin in utribus clausis, nee 

 prorsus impletis, et agitatis, reddatur sonus, liquoris 

 scilicet in iis content! : nee minus redditur sonus 

 demisso lapide in aquam, cum percutiat fundura 



