HISTORTA SONI ET AUDITUS. 239 



turri : sed ab utris facilius, aut longius, de eo inqui- 

 ratur ulterius. 



Solent in concionibus usurpari suggesta, et in 

 concionibus imperatoriis monticelli ex cespitibus ; sed 

 minime tamen per haec evincitur sonum facilius de- 

 fluere, quam insurgere ; quoniam hujus rei possit 

 esse causa liber in loco altiore aer. nee obstipatus 

 aut impeditus, ut fit infra in turba: non autem 

 motus proclivior in deorsum. Itaque in hoc expe- 

 rirnento non acquiescat contemplatio, sed fiat ex- 

 perimentum ubi cetera sint paria. 



Vis soni excipitur tota in qualibet parte aeris, 

 non tota in toto acre, nisi foramen aut meatus fuerit 

 valde exilis ; nam si stet quis in loco aliquo maxime 

 clauso, ita ut non penetret sonus omnino, idque in 

 quacunque parte sphaBrae soni, et fiat foramen par- 

 vum, vox tfrticulata intrabit, per illud foramen, et 

 denique per tot foramina quot placuerit terebrare 

 per universum ambitum sphaerse soni : ut manifestum 

 sit totam illam articulationem soni deferri integram 

 per minusculas illas partes aeris, non minus quam si 

 aer esset undique apertus. 



Attendendum tamen est, utrum soni editi ex 

 pulsationibus majoribus aeris (quales fiunt ex dis- 

 plosionibus bombardarum) non deveniant exiliores 

 cum intrent ilia parva foramina. Subtilitates enim 

 sonorum forte intrare possunt non confusa?, sed uni- 

 versus fragor neutiquam. De hoc inquiratur ulterius. 

 Radii corporum visibilium non feriunt sensum, 

 nisi deferantur per medium in directum, et interpo- 

 sitio corporis opaci in linea recta intercipit visum, 



