242 HISTOR1A SONI ET AUDITUS. 



ubi objectum tangit pupillam ; id quod inter audi- 

 tum et sonum non requiritur ; sed multo magis, 

 quod ad videndum opus est luce. Objectum autem 

 tangens pupillam iutercipit lucem: at nihil hujus- 

 modi auditui competit. Secundo etiam, quia in visu 

 non semper desideratur medium : quandoquidem in 

 tollendis cataractis oculorum, stylus ille parvus ar- 

 genteus, quo summoventur cataracts, etiam super 

 pupillam intra tuniculam oculi movens, optime 

 cernitur. 



In objectis visus, si collocetur oculus in tenebris, 

 objectum in luce, bene habet ; si objectum in tene 

 bris, oculus in luce, non fit visio. Ita si velum 

 tenue ponatur ob oculos, aut reticulum, objectum 

 bene cernitur ; si super objectum, confundit visum. 

 Atque licet fortasse neutrum horum competat sono 

 et auditui, tamen monere possunt, ut fiant experi- 

 menta, utrum auris collocata juxta truncum cavum, 

 si sonus fiat ad distans in aperto ; aut, via versa, 

 sonus excitatus ad cavum truncum, auris autem 

 ponatur ad distans in aperto, promoveat magis per- 

 ceptionem sensus. 



DE COHPORUM DIVERSITATE, QILE REDDUNT SONUM, ET 

 INSTRUMENTS, ET DE SPECIEBUS SONI, QU^ OCCUR- 

 RUNT. 



GENERA sonorum talem videntur subire partitio- 

 nem : magnus, parvus ; acutus, gravis ; harmonicus, 

 absonus ; summissus, sive susurrans, exterior sive 

 sonans ; simplex, compositus ; originalis, reflexus : 

 ut sint partitiones sex. 



