244 HISTORIA SONI ET AUDITUS. 



rem ; si humilius, et scyphus magis vacuils fuerit, 

 graviorem. 



In trunco cavo, quali ad aves percutiendas utun- 

 tur, si quis ore fistulet, admoto ore ad alterum finem 

 trunci, hebetatur scilicet sonus ad adstantem ; at si 

 applicetur auris ad alterum finem, reddit sonum 

 acutissimum, ut vix tolerari possit. 



Fiat experimentum in trunco ex parte ubi collo- 

 catur auris angusto, ex parte ubi collocatur os lati- 

 ore, et e converse, utrum sonus reddatur acutior, 

 aut gravior, in modum speculorum, quae contrahunt 

 aut ampliant objecta visus. 



DE MULTIPLICATIONS, AUGMENTATIONE, ET DIMINU 

 TIONS, ET FRACTIONE SONI. 



VIDENDUM quomodo possit artificialiter sonus ma- 

 jorari et multiplicari. Specula utrumque praestant 

 in visu. Videtur autem reflexio subita soni verti 

 in augmentum : nam si vox et echo simul reddantur, 

 necesse est ut non distinguatur sonus, sed majoretur. 

 Itaque soni super flurnina ampliores sunt, resonante 

 aqua, et se uniente cum sono original!. 



Etiam notavi, facta aede rotunda in conductibus 

 (ut loquuntur) aquarum, et deinde caverna oblonga, 

 ac turn aede majore (quale est videre in campis juxta 

 Charing-cross prope Londinum), si fiat clamor per 

 fenestram, aut rimam aedis rotundae, et stet quispiam 

 juxta fenestram aedis majoris, longe terribiliorem 

 cieri rugitum, quam fit ad aurem alicujus adstantis 

 prope ubi fit clamor. 



Memini in joculari ludo puparum, locutionem ita 



