HISTORIA SONI ET AUDITUS. 251 



caverna ilia, in campis dilatatur ; quemadmodum 

 per specula dilatantur et contrahuntur visibilia. 



Medium trepidans (ut fumus in visibilibus) facit 

 visibilia objecta etiam trepidare : at in sonis nihil 

 adhuc tale invenitur, nisi forte accessio et recessio 

 per ventos. Nam trepidatio in fistula lusciniolae, 

 est trepidatio percussionis, non medii. 



Post multam lucem, mutando ad tenebras, vel 

 post tenebras ad lucem, confunditur parum visus : 

 utrum vero hoc fiat a magnis fragoribus, aut alto 

 silentio, inquirendum. 



DE CELERITATE GENERATIONS, ET EXSTINCTIONIS SONI, 

 ET TEMPORE IN QUO FIUNT. 



OMNISSOHUS cito admodum generatur, et cito in- 

 terit : celeritas autem motus ipsius, et differentiarum 

 ejus, non tam mirabilis res videtur. Etenim digi- 

 torum motus in cithara, aut anhelitus in fistula aut 

 tibia, celeres admodum inveniuntur ; etiam lingua 

 ipsa (non curiosum prorsus organum) tot peragit 

 motus quot literas : quod vero soni non solum tam 

 perniciter gerierentur, sed et tantum spatium sua vi 

 et impressione quasi momentariea occupent subito, 

 id summam admirationem habet. Nam, exempli 

 gratia, homo in medio campo vociferans exauditur 

 ad quartam partem milliaris in ambitu, idque verbis 

 articulatis, iisque in singulis minutis portionibus 

 aeris baerentibus, idque in spatio temporis longe 

 minore fortasse minuto. 



De spatio temporis, in quo defertur sonus, in 

 quirendum. Id hoc modo inveniri potest : stet homo 



