252 HISTORIA SONI ET AUDITUS. 



in campanili, noctu ; stet alter in piano, ad distan- 

 tiam forte milliaris, aut quam procul campana ex- 

 audiri possit, habeatque paratam facem lucentem, 

 sed co-opertam. Sonet campana in cara panili; quam 

 cito ilia exaudiatur ab illo altero qui stat in piano, 

 attollat ille facem ; per hoc, ex spatio temporis 

 inter campanam pulsam et facem visam, deprehendi 

 possunt momenta motus soni ab eo qui stat in cam 

 panili. 



In tormentis igneis flamma conspicitur antequam 

 bombus exaudiatur ; cum tamen flamma sequatur 

 exitum pilae : ut flamma tardius exeat, citius sensum 

 feriat. Unde recte colligitur, radios visibiles celerius 

 diffundi, et pervenire, quam species aut impressiones 

 soni. 



DE AFFINITATE, AUT NULLA AEFINITATE, QUAM HABET 

 SONUS CUM MOTU AERIS, IN QUO DEFERTUR, LOCALI 

 ET MANIFESTO. 



SONUS non videtur manifesto et actualiter quate- 

 facere et turbare aerem,ut ventussolet ; sed videntur 

 motus soni fieri per species spirituales ; ita enim lo- 

 quendum, donee certius quippiam iuveniatur. 



Adeo ut existimem, sonum clamantis bene mag 

 num, in parva ab ipso motu anhelitus distantia, vix 

 folium aliquod populi albse tremulum, aut festucam, 

 aut flammam moturum. 



Attamen in pulsationibus majoribus deprehendi- 

 tur motus plane corporalis et actualis aeris: id vero 

 utrum fiat a motu ipso, qui generat sonum, an a 

 concausa, aut concomitantia, non constat. Tonitrua 



