HISTORIA SONI ET AUDITUS. 253 



quandoque tremere faciunt fenestras vitreas, et 

 etiam parietes : arbitror etiam bombardas displosas, 

 aut eruptiones cuniculorum subterraneorum idem 

 facere. 



Memini etiam, ni fallor, apud Collegium Regium 

 in Cantabrigia, esse ligneam quandam fabricam, in 

 qua campanae pendent, eamque a campanis, quando 

 sonant, quatefieri. Sed qualiscunque fuerit ille 

 occultus motus, qui est sonus, apparet ilium nee 

 absque manifesto motu in prima pulsatione gigni, 

 etrursus per motum manifestum aeris deferri aut 

 impediri. 



Verbum placide prolatum, quod ad distantiam 

 triginta pedum forte exaudiri possit,tamen admotam 

 flammam candelse prope os, ad unum pedem etiam, 

 vix trepidare faciet : ubi paulo intensior flatus oris 

 flammam faciet tremulam multo in longiore dis- 

 tantia. 



Sonus campanarum, et similium, accedit clarior, 

 aut recedit hebetior, prout flat ventus versus aurem 

 aut adversus. Idem fit in clamore : qui, contra 

 ventum editus, non tarn longe auditur. 



Traditur, per ingentes clamores applaudentium, 

 et voces jubili, ita aerem collisum aut rarefactum 

 fuisse, ut deciderent aves volantes. Opinio vagatur, 

 sonitus complurium campanarum simul, in urbibus 

 populosis, contra et fulminum perniciem et pestilen- 

 tias valere. 



Traduntur pro certo loca et aedificia nonnulla 

 ita concamerata, ut si quis loquatur, atque (ut 

 fertur) locutio ista fiat contra parietem in una parte 



