INQU1S1TIO DE MAGNETE, 259 



Magnes non solvitur in aqua regis plus quam in 

 aqua forti. 



Magnes, in crucibulo positus, citra tamen quam 

 ut flammam immittat, minuitur multum pondere, et 

 immensum virtute, ut vix ferrum attrahat. 



Magnes asgre liquefit, sed tamen figuram nonni- 

 hil immutat, et rubescit ut ferrum. 



Magnes, combustus integer, virtutem passivam, 

 ut se applicet alteri magneti, retinet ; activam ad 

 ferrum trahendum fere perdit. 



Magnes in crucibulo combustus emittit fumum, 

 vix tamen visibilem, qui laminam aeris superimposi- 

 tam nonnihil albicare facit : ut solent etiam metalla. 



Magnes in comburendo penetrat per crucibulum, 

 idque tarn extra, quam intra, fracto, quod a spleri- 

 dore splendescere facit. 



Consentiunt omnes, magnetem, si comburatur, 

 ita ut flammam quandam luridam et sulphuream 

 jaciat, prorsus fieri virtute evanidum; eamque nun- 

 quam postea recuperare ; licet refrigeretur in posi- 

 tura australi, et septentrionali : id quod lateribus 

 virtutem indit, et in magnetibus non prorsus com- 

 bustis vires renovat. 



Experimentum factum est, de ferro magnete 

 tacto, ac etiam de magnete ipso, collocatis super fas- 

 tigium templi S. Pauli Londini, quod est ex altissi- 

 mis templis Europa? ; annon miriuerentur virtute at- 

 tractiva, propter distantiam a terra ? sed nihil pror 

 sus variatum est. 



Si fiat versorium ex metallo aliquo, more x rel . i( i u . iis 



Baconianis, 



indicis magnetici, et fini alteri apponatur p- 146 - 

 succinum, leniter fricatum, versorium convertit se. 



