276 PR,FATIO. 



sensum cadebat, impatientibus et fere incapacibus. 

 Nam ut hieroglyphica literis, ita parabolas argu- 

 mentis erant antiquiores. Atque etiam nunc, si 

 quis novam in aliquibus lucem humanis mentibus 

 affundere velit, idque non incommode et aspere, 

 prorsus eadem via insistendum est, et ad similitu- 

 dinum auxilia confugiendum. Quare quse dicta sunt, 

 ita claudemus. Sapientia prisci seculi, aut magna 

 aut felix fuit : magna, si de industria excogitata est 

 figura sive tropus : felix, si homines, aliud agentes, 

 materiam et occasionem tantae contemplationum 

 dignitati praebuere. Operam autem nostram (si quid 

 in ea sit quod juvet) in neutra re male collocatam 

 ensebimus. Aut enim antiquitatem illustrabimus, 

 aut res ipsas. Neque nescius esse possem hanc rem 

 ab aliis tentatam esse : sed tamen, ut, quod sentiam, 

 eloquar, idque non fastidiose, sed libere, ejus decus 

 et virtus ex bujusmodi laboribus, licet magnis et 

 operosis, fere periit ; dum homines, rerum impend 

 et non ultra locos certos communes docti, parabo- 

 larum sensus ad vulgaria quaedam et generalia appli- 

 caverunt, atque earundem vim veram, et proprietatem 

 genuinam, ac indagationem altiorem, non attigerunt. 

 Nos autem erimus (ni fallimur) in rebus vulgatis 

 novi; et aperta et plana a tergo relinquentes, ad 

 ulteriora et nobiliora tendemus. 



