288 DE SAPIENTIA VETE11UM. 



visse ; pertinet enim ad statum mundi non in meris 

 natalibus suis, sed post lapsum Adami, morti et 

 corruption! expositum et obnoxium factum. Ille 

 enim status Dei et peccati, ac manet. Itaque tri 

 plex ista narratio de generatione Panis etiam vera 

 videri possit, si rite et rebus et temporibus distin- 

 guatur : nam iste Pan, quern intuemur et contem- 

 plamur, ac nimio plus quam oportet colimus, ex 

 verbo divino, mediante confusa materia (quae et ipsa 

 a Deo creata erat), et subintrante praevaricatione et 

 corruptione, ortum habet. 



Naturae rerum, fata rerum, sorores vere perhi- 

 bentur et ponuntur ; naturalium siquidem causarum 

 catenae ortus rerum, et durationes, et interitus, et 

 depressiones, et eminentias, et labores, et felicitates, 

 et fata denique omnia, quae rebus accidere possunt, 

 trahunt. 



Cornua autem mundo attribuuntur. Quod cor- 

 nua hujusmodi ab imo latiora, ad verticem acuta 

 sint ; id eo spectat, quod omnis rerum natura instar 

 pyramidis acuta sit : individua enim infinita sunt ; 

 ea colliguntur in species et ipsas multiplices ; species 

 rursus insurgunt in genera; atque haec quoque 

 ascendendo in magis generalia contrahuntur, ut 

 tandem natura tanquam in unum coire videatur. 

 Neque mirum est Panis cornua etiam coelum ferire ; 

 cum summitates naturae sive ideas universales etiam 

 ad divina quodammodo pertingant. Paratus enim 

 et propinquus est transitus a metaphysica ad theo- 

 logiam naturalem. 



Corpus autem naturae elegantissime et verissime 



