292 DE SAPIENTIA VETERUM. 



qusedam hilaris et saltatrix ; atque rursus aetas tarda 

 et bibula : utriusque autem aetatis studia vere con- 

 templanti (tanquam Democrito) fortasse ridicula et 

 deformia videntur, instar Satyri alicujus aut Sileni. 

 De Panicis autem terroribus prudentissima doctrina 

 proponitur : natura enim rerum omnibus viventibus 

 indidit metum, ac formidinem, vitas atque essentiae 

 suae conservatricem, ac mala ingruentia vitantem et 

 depellentem : veruntamen eadem natura modum 

 tenere nescia est ; sed timoribus salutaribus semper 

 vanos et inanes admiscet, adeo ut omnia (si intus 

 conspici darentur) Panicis terroribus plenissima sint ; 

 praesertim humana, quae superstitione (quae vere nihil 

 aliud, quam Panicus terror, est) in immensum labo- 

 rant ; maxime temporibus duris et trepidis et ad- 

 versis. 



Quod vero attinet ad audaciam Panis, et pugnam 

 per provocationem cum Cupidine ; id eo spectat, 

 quia materia non caret inclinatione et appetitu ad 

 dissolutionem mundi et recidivationem in illud Chaos 

 antiquum, nisi praevalida rerum concordia (per amo- 

 rem sive Cupidinem significata) malitia et impetus 

 ejus cohiberetur et in ordinem compelleretur : itaque 

 bono admodum hominum et rerum fato fit, ut illud 

 certamen Pan adversum experiatur, et victus ab- 

 scedat. Eodem prorsus pertinet et illud de Typhone 

 in retibus implicato ; quia utcunque aliquando vasti 

 et insoliti rerum tumores sint (id quod Typhon 

 sonat) sive intumescant maria, sive intumescant 

 nubes, sive intumescat terra, sive alia, tamen rerum 



