294 DE SAF1ENTIA VETERUM. 



nec potiendi cupido, cum se ipso contentus sit, nisi 

 fortasse sermones : ii sunt nympha, Echo, aut, si 

 accuratiores sint, Syringa. Inter sermones autem, 

 sive voces, excellenter ad conjugium mundi sumitur 

 sola Echo ; ea enim demum vera est philosophia, 

 qua? mundi ipsius voces fidelissime reddit, et veluti 

 dictante mundo conscripta est ; et nihil aliud est, 

 quam ejusdem simulacrum et reflexio, neque addit 

 quicquam de proprio, sed tantum iterat et resonat. 

 Ad mundi etiam sufficientiam et perfectionem per- 

 tinet, quod prolem non edat : ille enim per partes 

 generat ; per totum autem quomodo generare possit, 

 cum corpus extra ipsum non sit. Nam de filia ejus 

 putativa, muliercula ilia, est sane ea adjectio quasdam 

 ad fabulam sapientissima ; per illam enim reprae- 

 sentantur eas, qua? perpetuis temporibus passim va- 

 gantur, atque omnia implent, vaniloquae de rerum 

 natura doctrinae, re ipsa infructuosae, genere quasi 

 subdititias, garrulitate vero interdum jucundse, inter- 

 dum molestas et importunae. 



VII. PERSEUS, SIVE BELLUM. 



Fatmia ha* in- PERSEUS traditur fuisse a Pallade missus 



venitur, in libro , 



secundo De ad obtruncandain Medusam, quae popu- 



Augmentis Sci- ,.,.., . , 



entiamm, aucta lis plunmis ad occidentem in extremis 

 Hiberiae partibus maximae calamitati fuit. 

 Monstrum enim hoc tarn dirum atque horrendum 

 fuit, ut aspectu solo homines in saxa verteret. Erat 

 autem e Gorgonibus una ac sola mortalis Medusa ; 

 cum passives reliquaa non essent. Itaque Perseus, 

 ad tarn nobile facinus se comparans, arma ac dona a 



