296 DE SAPIENTIA VETERUM. 



ficiendi facilitas et fructus, loco vicinitatis esse de- 

 bent. Certe Romani, quo tempore occidentem ver 

 sus vix ultra Liguriam penetraverant, orientis pro- 

 vincias usque ad montem Taurum armis et imperio 

 complexi sunt. Itaque Perseus, licet orientalis, 

 tamen longinquam expeditionem usque ad extrema 

 occidentis minime detrectavit. Secundo, curse esse 

 debet, ut justa et honorifica subsit belli causa: id 

 enim et alacritatem turn militibus, turn populis im- 

 pensas conferentibus addit, et societates aperit et 

 conciliat, et plurimas denique commoditates habet. 

 Nulla autem belli causa magis pia sit, quam debel- 

 latio tyrannidis, sub qua populus succumbit, et pro- 

 sternitur sine animis et vigore, tanquam sub aspectu 

 Medusae. Tertio, prudenter additur, quod cum tres 

 Gorgones fuerint (per quas bella repraesentantur), 

 Perseus illam delegerit, quae fuerit mortalis ; hoc est, 

 bellum ejus conditionis, quod confici et ad exitum 

 perduci posset, nee vastas aut infinitas spes persecu- 

 tus est. Instructio autem Persei ea est, quae ad bel 

 lum unice confert et fortunam fere trahit. Accepit 

 enim celeritatem a Mercurio, occultationem consilio- 

 rum ab Oreo, et providentiam a Pallade. Neque 

 caret allegoria, eaque prudentissima, quod alae illas 

 celeritatis talares, non axillares, fuerint, atque pedi- 

 bus, non humeris additas: quia non tarn in primis 

 belli aggressibus, quam in eis quae sequuntur, et 

 primis subsidio sunt, celeritas requiritur: nullus 

 eriim error in bellis magis frequens est, quam quod 

 prosecutiones et subsidiarii impetus initiorum ala- 

 critati non respondent. Etiam ilia providentiae di- 



