DE SAP1ENT1A VETEHUM. 297 



visio (nam de galea Plutonis, quae homines invisibiles 

 reddere solebat, parabola manifesta est) ingeniosa 

 videtur, de scuto et speculo ; neque enim ea provi- 

 dentia solum adhibenda est, quae cavet instar scuti, 

 sed ilia altera, per quam hostium vires, et motus, et 

 consilia cernuntur, instar speculi Palladis. Verum 

 Perseo, utcunque copiis aut animis instructo, restat 

 aliud quiddam maximi per omnia momenti antequam 

 incipiatur bellurn, nimirum ut divertat ad Grasas. 

 Graeae autem proditiones sunt, bellorum scilicet 

 sorores, non germanae illae quidem, sed generis nobi- 

 litate quasi impares. Bella enim generosa, prodi 

 tiones degeneres et turpes. Earum descriptio ele- 

 gans est ; ut canae a nativitate sint et tanquam vetu- 

 lae, propter perpetuas proditorum curas et trepida- 

 tiones : earum autem vis (antequam in manifestam 

 defectionem erumpant) aut in oculo, aut in dente 

 est ; omnis enim factio, a statu quopiam alienata, et 

 speculatur, et mordet : atque hujusmodi oculus et 

 dens tanquam communis est. Nam quae didicerunt 

 et noverunt, fere per manus factionis ab uno ad 

 alterum transeunt et percurrunt. Et quod ad den- 

 tem attinet, uno fere ore mordent, et similem canti- 

 lenam canunt, ut si unum audias, omnes audias. 

 Itaque Perseo conciliandae sunt ista? Graeaa, ut ocu- 

 lum et dentem ei commodent : oculum ad indicia, 

 dentem ad rumores serendos, et invidiam conflan- 

 dam, et animos hominum solicitandos. His itaque 

 dispositis et praeparatis, sequituripsa belli actio. In 

 ea Medusam dormientem invenit : prudens enim belli 

 susceptor semper fere hostem assequitur imparatum 



