DE SAPIENTIA VETERUM. 301 



nam imprudens et casu sine veste vidisset, in cervum 

 versus, a canibus, quos alebat, dilaceratus est. Pen- 

 theus, cum sacrificiorum Bacchi occultorum, con- 

 scensa arbore, spectator esse voluisset, furore per- 

 citus est. Fuit autem Penthei dementia ejus gene 

 ris, ut res congeminasse existimaret, et duo soles et 

 rursus duae Theba3 ei ob oculos versarentur; adeo 

 ut, cum Thebas properaret, statim alteris Thebis 

 conspectis retraheretur : atque hoc modo perpetuo 

 et irrequiete sursum et deorsum ferretur. 



* Eumenidum veluti demens videt agmina Pentheus, 

 Et solem geminum, ct duplices se ostendere Thebas.&quot; 



JEn. iv. 469. 



Fabularum prima, ad secreta principum ; secun- 

 da, ad secreta divina pertinere videtur. Qui enim 

 principibus non admissi, et praeter eorum volunta- 

 tem secretorum conscii sunt, odium certissimum 

 apud eos consequuntur. Itaque gnari se peti, et 

 occasiones captari, vitam degunt, cervorum more, 

 timidam et suspicionibus plenam. Quin et illud 

 saepius accidit, ut a servis et domesticis, in gratiam 

 principum, accusentur et subvertantur. Ubi enim 

 principis offensio manifesta est. quot servi, tot fere 

 proditores esse consueverunt ; ut Actaeonis fatum 

 illos maneat. Alia est Penthei calamitas. Qui enim 

 ausu temerario, mortalitatis parum memores, per 

 excelsa naturae et philosophic fastigia (tanquam ar 

 bore conscensa) ad mysteria divina adspirant, his 

 pcena proposita est, perpetuae inconstantiae, et judi- 

 cii vacillantis et perplexi. Cum enim aliud sit 

 lumen naturae, aliud divinum ; ita cum illis fit, ac si 



