302 DE SAPIENTIA VETERUM. 



duos soles viderent. Cumque actiones vitae et de- 

 creta voluntatis ab intellectu pendeant, sequitur 

 etiam ut non minus voluntate, quam opinione, haesi- 

 tent, nee sibi omnino constent : itaque et duas The- 

 bas similiter vident. Per Thebas enim actionum 

 fines describuntur, cum Thebis Pentheo esset domus 

 et perfugium. Hinc fit, ut nesciant quo se vertant, 

 sed, de summa rerum incerti et fluctuantes, tantum 

 subitis mentis impulsibus in singulis circumagantur. 



XI. ORPHEUS, SIVE PHILOSOPHIA. 



Fabula de Orpheo vulgata, nee tamen interpre- 

 tem fidum per omnia sortita, philosophiae universe 

 imaginem referre videtur. Persona enim Orpbei, 

 viri admirandi et plane divini, et omnis harmoniae 

 periti, et modis suavibus cuncta vincentis, et trahen- 

 tis, ad philosophies descriptionem facili transitu tra- 

 ducitur. Labores enim Orphei labores Herculis, 

 quemadmodum opera sapientiae opera fortitudinis, 

 dignitate et potentia superant. Orpheus, ob amorem 

 uxoris, morte immatura praereptae, fretus lyra, ad 

 inferos descendere sibi in animum induxit, ut manes 

 deprecaretur, neque spe sua decidit. Nam, placatis 

 manibus et delinitis suavitate cantus, et modulation- 

 ibus, tantum apud eos potuit, ut ei uxorem secum 

 abducere indultum sit : ea tamen lege, ut ilia eum a 

 tergo sequeretur, ipse autem antequam ad luminis 

 oras perventum esset ne respiceret. Quod cum ille 

 nihilominus, amoris et curae impatientia (postquam 

 fere in tuto esset) fecisset, rupta sunt fcedera : atque 



