304 DE SAPIENTIA VETERUM. 



tissime refertur. Opus enim naturalis philosophise 

 longe nobilissimum est ipsa restitutio et instauratio 

 rerum corruptibilium, et (hujusce rei tanquam gradus 

 minores) corporum in statu suo conservatio, et dis- 

 solutionis et putredinis retardatio. Hoc si omnino 

 fieri detur, certe non aliter effici potest, quam per 

 debita et exquisita naturae temperamenta, tanquam 

 per harmoniam lyrae, et modos accuratos. Et tamen 

 cum sit res omnium maxime ardua, effectu plerum- 

 que frustratur ; idque (ut verisimile est) non magis 

 aliam ob causam, quam per curiosam et intempesti- 

 vam sedulitatem et impatientiam. Itaque philoso- 

 phia, tantae rei fere impar, atque idcirco merito 

 mcesta, vertit se ad res humanas, et in animos homi- 

 num, suasu et eloquentia, virtutis, et aequitatis, et 

 pacis amorem insinuans, populorum coetus in unum 

 coire facit ; et juga legum accipere, et imperils se 

 submittere, et affectuum indomitorurn oblivisci, dum 

 praeceptis et discipline auscultant et obtemperant : 

 unde paulo post aedificiaexstruuntur, oppida condun- 

 tur, agri et horti arboribus conseruntur ; ut lapides 

 et sylvas non abs re convocari et transferri dictum 

 sit. Atque ista rerum civilium cura rite atque ordine 

 ponitur post experimentum corporis mortalis resti- 

 tuendi sedulo tentatum, et ad extremum frustratum : 

 quia mortis necessitas inevitabilis, evidentius propo- 

 sita, hominibus ad aeternitatem meritis et nominis 

 fama quaerendam animos addit. Etiam prudenter in 

 fabula additur, Orpheum a mulieribus et nuptiis 

 alieno ammo fuisse, quia nuptiarum delinimenta, et 

 liberorum charitates, homines plerumque a magnis 



