310 DE SAPIENTIA VETERUM. 



isse, et trium temporum gnarum, id cum materiae 

 natura optime consentit. Necesse est enim, ut qui 

 materise passiones et processus noverit, rerum sum- 

 mam et earum, quae factaa sunt, et quae fiunt, et quae 

 insuper futurae sunt, comprebendat, licet ad partes 

 et singularia cognitio non extendatur. 



XIV. MEMNON, SIVE PR^EMATURUS. 



MEMORANTpoetae Memnonem Auroras filium fuisse. 

 Ille armorum pulcbritudine insignis, et aura popu- 

 lari Celebris, ad bellum Trojanum venit, et ad summa 

 ausu prascipiti festinans et anhelans, cum Acbille, 

 Graecorum fortissimo, certamen singulare iniit, atque 

 ejus dextra occubuit. Hunc Jupiter miseratus aves 

 lugubre quiddam et miserabile perpetuo quiritantes 

 ad exequias ejus et funeris decus excitavit ; ejusdem 

 statua quoque, solis orientis radiis percussa, sonum 

 fiebilem edere solita fuisse perhibetur. 



Fabula ad adolescentium summas spei calamitosos 

 exitus pertinere videtur. Illi enim tanquam Auroras 

 filii sunt ; atque inanium et externorum specie tu- 

 midi, majora fere viribus audent, atque beroes fortis- 

 simos lacessunt, et in certamen deposcunt, et impari 

 congressu succumbentes exstinguuntur : borum 

 autem mortem infinita commiseratio sequi solet ; 

 nil enim inter fata mortalium tarn flebile est, tam- 

 que potens ad misericordiam commovendam, quam 

 virtutis flos immaturo exitu praecisus. Neque enim 

 prima aetas ad satietatem scilicet, aut ad invidiam 

 usque duravit, quae moastitiam in obitu lenire, aut 

 misericordiam temperare possit; quinetiam lamen- 



