318 DE SAPIENTIA VETERUM. 



cere, sed ferro et flamma, et pcenarum acerbitate 

 exscindere, et exterminate nituntur, incenduntur 

 fortasse ad hoc ipsum a Pallade ; id est, prudentia 

 quadam acri et judicii severitate, quarum vigore et 

 efficacia hujusmodi errorum fallacias et commenta 

 penitus introspiciunt ; et ab odio pravitatis et zelo 

 bono : et ad tempus fere magnam gloriarn adipiscun- 

 tur, atque a vulgo (cui nihil moderatum gratum 

 esse potest) ut unici veritatis et religionis vindices 

 (cum cseteri tepidi videantur et meticulosi) celebran- 

 tur et fere adorantur. Attamen hagc gloria et feli- 

 citas raro ad exitum durat : sed omnis fere violentia, 

 nisi morte celeri vicissitudines rerum effugiat, sub 

 finem improspera est. Quod si eveniat ut rerum 

 commutatio fiat, et secta ilia proscripta et depressa 

 vires acquirat et insurgat, turn vero hujusmodi ho- 

 minum zeli et contentiones damnantur, et nomen 

 ipsum odio est, et omnes honores eorum in oppro 

 brium desinunt. Quod autem ab hospite interfectus 

 est Diomedes ; id eo spectat, quod religionis dissi- 

 diurn, etiam inter conjunctissimos, insidias et prodi- 

 tiones excitet. Illud vero de luctu ipso, et querimo- 

 niis minime toleratis, sed supplicio affectis, hujus 

 modi est, ut moneat, in omni fere scelere miserationi 

 hominum locum esse, ut etiam qui crimina oderunt, 

 personas tamen et calamitates reorum, humanitatis 

 causa, commiserentur ; extremum autem malorum 

 esse, si misericordiae commercia interdicantur. At 

 que tamen in causa religionis et impietatis, etiam 

 miserationes hominum notari et suspectas esse. Con 

 tra vero comitum Diomedis, id est, hominum, qui 



