DE SAPIENTIA VETERUM. 333 



Jtaque mirum minime est, si arti non datum sit 

 naturam vincere, et victam ex pacto illo et lege 

 certaminis perimere aut destruere ; sedcontrarium 

 eveniat, ut ars in naturae potestate sit, atque veluti 

 nupta rnulier conjugi pareat. 



XXVI. PROMETHEUS, SIVE STATUS HOMINIS. 



TRADUNT antiqui hominem fuisse opus Prome- 

 thei, atque ex luto factum, nisi quod Prometheus 

 particulas ex diversis animalibus massa? admiscuerit. 

 Ille autem cum opus suum beneficio suo tueri vellet, 

 neque conditor solum generis humani viderr, verum 

 etiam amplificator, ad ccelum ascendit furtim, fasces 

 secum portans ex ferula, quibus ad currum solis 

 admotis et accensis, ignem ad terrain detulit, atque 

 cum hominibus communicavit. Ob tantum Prome- 

 thei meritum memorant homines parum gratos fuisse. 

 Quinetiam, conspiratione facta, et Prometheum et 

 inventum ejus apud Jovem accusarunt. Ea res non 

 perinde accepta, atque aequum videri possit. Nam 

 ipsa accusatio Jovi et superis admodum cordi fuit. 

 Itaque delectati non solum ignis usum hominibus 

 indulserunt, verum et novum munus, omnium max- 

 ime amabile et optabile (perpetuam nirnirum juven- 

 tam) hominibus donarunt : illi, gestientes et inepti, 

 donum deorum asello imposuerunt. Inter redeun- 

 dum autem laborabat asellus siti gravi et vehement! ; 

 cumque ad fontem quendam pervenisset, serpens 

 fonti custos additus, eum a potu prohibuit, nisi illud, 

 quodcunque esset, quod in dorso portaret, pacisci 

 vellet : asellus miser conditionem accepit, atque hoc 



