342 DE SAPIENTIA VETERUM. 



tentia, fluxerunt ; neque tantum in status singulo- 

 rum, verum etiam in regna et respublicas. Ab eo- 

 dem enim fonte bella, et tumultus, et tyrannides 

 ortum traxere. Verum operae pretium est animad- 

 vertere, quam belle et eleganter fabula duas huma- 

 nae vitae conditiones, et veluti tabulas sive exempla, 

 sub personis Promethei et Epimethei depinxerit. 

 Qni enim sectam Epimethei sequuntur, illi impro- 

 vidi, neque in longum consulentes ; quae in praesentia 

 suavia sunt, prima habent, atque multis sane propter 

 hoc angustiis, et difficultatibus, et calamitatibus 

 premuntur, et perpetuo fere cum illis conflictan- 

 tur; interim tamen genium suum placant, atque 

 insuper ob rerum imperitiam multas inanes spes 

 intra animum volvunt, quibus tamen, veluti suavibus 

 insomniis, se delectant, atque miserias vitse suae 

 condiunt. Promethei autem schola, homines nimi- 

 rum prudentes, et in futurum prospicientes, multa 

 scilicet mala et infortunia caute submovent et re- 

 jiciunt ; verum cum hoc bono illud conjunctum est, 

 ut multis voluptatibus et varia rerum jucunditate 

 se privent, et genium suum fraudent, atque, quod 

 multo pejus est, curis, et solicitudine, et timoribus 

 intestinis se crucient et confidant ; alligati enim 

 necessitatis columnar, innumeris cogitationibus (quas, 

 quia volucres admodum sunt, per aquilam signifi- 

 cantur) iisque pungentibus, et jecur mordentibus, 

 et corrodentibus vexantur ; nisi forte aliquando, 

 veluti noctu, exiguam quampiam animi remissionem 

 et quietem nanciscantur ; ita tamen ut statim su- 

 binde redeant novae anxietates et formidines. Itaque 



